Bezoek aan Newcastle (deel 2): enkele wetenswaardigheden

In 1305 werd ter educatie van het plebs een ledemaat van de geëxecuteerde Schotse rebel William Wallace (u weet wel, Mel Gibson in Braveheart) tentoongesteld in Newcastle. Of het een arm of een been was ben ik niet te weten gekomen. Verder kan ik u zeggen dat Sting (ooit een talentvol musicus) opgroeide in de deelgemeente Wallsend, dat het Libanees Restaurant Al Basha (in het centrum: Bigg Market 7-9) een absolute aanrader is, dat het taaltje daar onverstaanbaar is, dat de muur van Hadrianus eindigt in noordelijk Newcastle en dat de inwoners van de stad haast allemaal luidruchtig, vriendelijk en behulpzaam zijn.

Update 18:15: Sting woont ondertussen niet meer in Wallsend maar afwisselend in één van zijn zeven huizen in Salisbury, het Lake District, New York (slechts een appartement), Londen, Malibu, Toscane, nog eens Londen of de Dominicaanse republiek. Tussen het reizen van woning naar woning in redt hij Tibet, het regenwoud en het milieu.

Bezoek aan Newcastle (deel 1): het Get Carter car park in Gateshead

Dit weekend waren C. en ik in Newcastle, en op weg naar een Tesco die C. absoluut wou bezoeken (het bezoeken van allerlei buitenlandse supermarkten en department stores is één van haar passies) kwamen we in de gemeente Gateshead terecht. Daar zag ik bovenstaand brutalistisch pareltje (klik op de foto voor meer details). Ik kende het van ergens, had er ooit over gelezen, maar wist niet meer wat. Doch inderdaad, zo vond ik thuis, dit was geen anoniem gedrocht maar het uit 1962 stammende Get Carter Car Park, één van de bekendere brutalistische gebouwen ter wereld. Ik weet niet of ik het ronduit afschuwelijk moet vinden of aandoenlijk in zijn lelijkheid en gedateerdheid. Ik vind het in elk geval een fascinerend gebouw. Het gebouw wordt momenteel in etappes gesloopt, dus haast u allen naar Gateshead.

Zwartepieten over het lijk van de Zenne

Vandaag maak ik me kwaad over dit, hetzelfde en nog meer van dat. Aan iedereen die voor het voortduren van dit smerig gedoe verantwoordelijk is: zoek u een andere job.

Lee Hazlewood

Mij kan het niet schelen of u bruin, blank of nog iets anders bent. Ook uw seksuele voorkeur interesseert me niet, al bent u een vrouw met een piemel, of met twee piemels, moet kunnen. Al denkt u dat Pieter De Crem niet de antichrist is, of dat de SP.a een linkse partij is, wat maakt het eigenlijk allemaal uit? Al hebt u een lichtgevende bochel of een Deense dog, woont u in Kortrijk, bent u fan van Erwin Mortier of stemt u Lijst Dedecker, het is OK, de wereld is groot genoeg voor iedereen. Behalve voor mensen die Lee Hazlewood niet goed vinden. Voor deze mensen is er geen plek op deze wereld. Misschien op een andere, maar niet op deze, niet op de mijne. Tegen die mensen zeg ik: nooit zullen wij minnaars, dikke vrienden of zelfs maar kameraden zijn. Indien u de man nog niet kent: hier is een laatste kans.

MP3: Lee Hazlewood - Look at that woman (1963)
MP3: Lee Hazlewood - Pray them bars away (1970)
MP3: Lee Hazlewood - The night before (1970)
MP3: Lee Hazlewood - Come on home to me (1971)
MP3: Lee Hazlewood - Feathers (1973)
MP3: Lee Hazlewood - Back on the street again (1977)

Een rustige zondag

Gisteren onderging ik een heerlijk rustige zondag. Geen wandelingen in de modder, geen vogels kijken, geen onderhandelingen voeren met de Sint, enkel broodpudding eten en vier afleveringen van het fascinerende Everest: Beyond the Limit kijken, onderbroken door hoofdstukken Het korte maar wonderbare leven van Oscar Wao. Als afsluiter vulde ik samen met C. een grote Zweedse puzzel in. Kortom, de zondag van een gepensioneerde. Ik kan daar mee leven.

MP3: Whitehouse - We've got the power (1985)

Hoyt Ming and His Pep Steppers

Als ik zou dansen zou ik het op dit nummer doen. Meer info over de groep hier.

MP3: Hoyt Ming and His Pep Steppers - Indian War Whoop (1928)

Le mépris

Vandaag zag ik eindelijk Le Mépris, befaamd omwille van de verrukkelijke Brigitte Bardot (toen 29 jaar oud en nog steeds perfect), en het gebruik van de al even verrukkelijke modernistische Villa Malaparte, het mooiste huis ter wereld (lees dit boek). Even terzijde: fans van Mad Men zullen in hun nopjes zijn met de kledij, meubels, kapsels en accessoires in deze film (vrouwen werden nooit meer mooier dan in de vroege jaren zestig, wat betekent: voordat er van hippies sprake was). Ik vroeg me tijdens het kijken af: wat is nu Malaparte's grootste werk? Zijn huis, of de cultklassieker Kaputt (wellicht niet het beste boek ter wereld, maar toch ergens hoog in de top tien)? En hoe merkwaardig, dat één man meesterwerken in twee verschillende beroepstakken kan creëren. Het is goed dat ik meestal genoeg tijd heb om over dat soort dingen na te denken.

MP3: The Legendary Pink Dots - Hanging Gardens (1982)

Aanvulling op de krant

Een week geleden pakten de kranten uit met het verhaal van een man die 23 jaar lang volledig bewust was in een verder comateus lichaam. In het tijdschrift Wired heeft men zijn twijfels over het verhaal.

Minaretten

Ook de gezellige Zwitsers mogen zich schamen met hun minarettenverbod. Alsof een paar minaretten het einde van de Westerse beschaving (wat dan dan ook moge zijn) inluiden. Moslims bestaan, ook in Europa. Dikke vrienden worden is niet nodig, maar leer er mee leven, of verhuis naar blanke enclaves zoals de Shetlands, Zwevezele of Narvik.

Witse heeft geen fatsoen

Ik probeer geen cultuurpessimist te zijn, maar dan lees je zoiets. Alsof ik het leuk vind het eens te moeten zijn met Jef Vermassen. Schaam u, VRT.